Właśnie wróciłem do hotelu po popołudniowej, godzinnej sesji treningowej. W momencie jak weszliśmy na jacht, zaczęło potężnie padać a potem i wiać. Wszyscy przemokliśmy do suchej nitki i zmarzliśmy okropnie, bo nowo zakupione sztormiaki znanej włoskiej firmy zupełnie nie spełniają swojego zadania. Jeżeli taka pogoda się utrzyma, to będziemy mieli wielkie problemy, aby wytrzymać na wodzie kilka godzin i być w stanie optymalnie pracować na jachcie podczas intensywnych wyścigów.

Photo copyright: Paul Todd/OUTSIDEIMAGES.CO.NZ

Każdy z 10 teamów ma zaplanowane cztery jednogodzinne treningi, do dyspozycji mamy po dwa jachty włoskiego teamu Mascalzone Latino i BMW Oracle. Czasu nie ma zbyt wiele na zapoznanie się ze specyfiką zachowania się na wodzie tych wyżyłowanych maszyn regatowych oraz odmiennych systemów hydraulicznych i mechanicznych, których tylko prawidłowa obsługa umożliwia poprawne wykonanie bardzo skomplikowanych manewrów.  Dzisiaj mieliśmy przyjemność pościgania się z BOR, którego sternikiem jest Jimi Spithill a taktykiem John Kostecki, zwycięzcy Pucharu Ameryki. Wykonaliśmy 2 starty i dwa pełne okrążenia, bo tylko na tyle czas pozwala. Żeglowaliśmy bardzo blisko rywala nie dając mu chwili na odpoczynek, nasze manewry były bardzo dobre :), szybkość też. W startach 1:1, pierwszy wygrał Jimi kontrolując fazę przedstartową a w drugim zrewanżowałem się tym samym mojemu rywalowi.
Do zbliżających się regat jesteśmy w miarę dobrze przygotowani. Na początku maja trenowaliśmy bowiem  w Walencji z zespołem Luna Rosa, którego sternikiem jest Ed Baird, ex Alinghi. Kilka intensywnych dni na wodzie pomogło nam dopracować pracę załogi, w której mamy kilka nowych ,,twarzy".  W końcu udało mi się zatrudnić trenera, którym jest bardzo doświadczony francuski żeglarz Thierry Pepponet. Teraz wspominamy stare czasy, kiedy w latach osiemdziesiątych ścigaliśmy się na 470, co prawda on wtedy wygrywał a ja czasami ,,dobijałem" się do pierwszej dziesiątki. Jego uwagi są bardzo pomocne podczas analiz każdej fazy treningu i wyścigu.

 W sobotę rozpoczyna się seria Round Robin, w której każdy będzie żeglował z każdym. Po niej dwie ostatnie załogi ,,jadą" do domu a reszta kontynuuje walkę o dalszy awans. Format drugiego etapu regat będzie zależał od pogody, która jest bardzo kapryśna...

pozdrawiam,

Karol Jabłoński

PS:
Oficjalna strona regat: www.louisvuittontrophy.com

W niedzielę  przy wietrze wiejącym z siłą do 25 węzłów i dużej fali rozegraliśmy dwa ostatnie wyścigi. W tych warunkach prawa strona trasy była korzystniejsza i w fazie przedstartowej trwała spora walka o najlepszą pozycję do wystartowania  w pobliżu statku komisji regatowej. W pierwszym  wyścigu do 20 sekund przed startem wszystko wskazywało, że będziemy mieli perfekcyjny start, który umożliwi nam natychmiastowy zwrot na lewy hals i pożeglowanie w stronę brzegu. Niestety, nie spodziewałem się, że Paul Cayard, sterujący jachtem Artemis znajdującym się po mojej zawietrznej stronie, na ok. 10 sekund przed sygnałem startu wyostrzy do  linii wiatru i dosłowonie zaparkuje przy statku komisji regatowej zamykając mi drogę. W momencie startu jego  jego jacht żeglował z szybkością ok. 2 - węzłów a ja niestety musiałem wykonać dwa zwroty przez sztag, aby wystartować. W międzyczasie wszyscy rywale odpłynęli bardzo daleko.  Paul osiągnął swój mały cel, ale stracił też szanse na dobrą lokatę w tym wyścigu. Byłem bardzo zły na siebie, że nie przewidziałem takiego posunięcia, które jest bardzo typowe w regatach meczowych lub w  decydujących o zwycięstwie wyścigach flotowych. Na metę przypłynęliśmy na miejscu 11, chociaż na ostatnim kursie z wiatrem żeglowała za nami  załoga teamu Origin, którego sternikiem jest Ben Ainslie. Nie mogliśmy wykonać zwrotu przez rufę, bo mieliśmy podczepiony tylko 1 szot genakera...
    Drugi wyścig to dobry start, dobra taktyka i w miarę poprawna praca załogi. Na ostatnim kursie do mety straciliśmy 1 pozycję i przekroczyliśmy ją na 4 miejscu. Powodem była mniejsza szybkość, bo zmuszeni byliśmy żeglować dużo pełniej i wolniej na mniej optymalnym genakerze A2. A4 rozerwał się w kawałki na 1 kursie z wiatrem...

Photo copyright: Studio Borlenghi/Audi MedCup

Karol Jabłoński,

Wczorajszy 35 milowy wyścig wyraźnie pokazał jak wiele musimy jeszcze trenować, aby być w stanie rywalizować z bardzo doświadczonymi i zgranymi zespołami, które tworzą żeglarze zawodowi.  
Seria błędów zaczęła się już na pierwszym zwrocie przez sztag, który ukończyliśmy  na nie wybranym bagsztagu, co przy wietrze o sile 24 węzłów powoduje stratę ok. 2- 3 długości jachtu i  w tak ciasno żeglującej flocie ma decydujące znaczenie na możliwość realizacji planów taktycznych.

Photo copyright: www.medcup.org/gallery

Nasz "departament rosyjski", który składa się z amatorów, w ciasnych sytuacjach, których nie brakuje na trasie a przede wszystkim podczas okrążania znaków popełnia jeszcze dużo błędów. Wszystkie manewry trwają dużo dłużej niż u innych załóg, za długo, co wczoraj skutkowało stratą miejsc i pozbawieniem szans na wyrównaną walkę o czołowe lokaty.
Do tego dochodzi jeszcze kompromis w wyborze odpowiedniego genakera. Wczoraj idealnym byłby tzw. A 4, niestety, nasz porwany nie nadawał się już do reperacji, a zapasowego nie ma. Byliśmy zmuszeni żeglować na A3, dużo mniejszym, co negatywnie przekłada się na szybkość. Nie mogliśmy postawić dużego A2, bo mógłby się porwać i wtedy nie mielibyśmy na czym żeglować dzisiaj...
Zamówione zapasowe genakery utknęły gdzieś w transporcie....

to są realia, w których obecnie jesteśmy zmuszeni rywalizować z najlepszymi teamami na świecie. Biorąc to wszystko pod uwagę, uważam, że i tak tutaj w miarę dobrze żeglujemy.

Ten długi wyścig zakończyliśmy na 10 miejscu, co zepchnęło nas na 5 miejsce w klasyfikacji generalniej. Przed dzisiejszym ostatnimi wyścigami wszystkie jachty z wyjątkiem prowadzącego Teamu New Zealand dzieli mała różnica punktowa i wiele może się jeszcze zmienić.

pozdrawiam
Karol Jabłoński

Z wczorajszego dnia wyszliśmy obronną ręką. Przed startem do pierwszego wyścigu treningowy fok wyleciał nam z tzw. owiewki, zrobionej z włókna węglowego, którą najprawdopodobniej uszkodziliśmy poprzedniego dnia stawiając genakera po niewłaściwej stronie sztagu. Nie było czasu na wymianę i całą nadzieję mieliśmy w tym, że liklina w nowym foku będzie odrobinę grubsza, co zapobiegnie ponownemu wyrwaniu  tego żagla.  
Silny, szkwalisty  wiatr, sporo deszczu, temperatura odczuwalna w granicach +10 stopni, spore fale  były szczególnym wyzwaniem dla wszystkich załóg. W takich warunkach pogodowych jachty klasy TP 52 wymagają perfekcyjnej pracy załogi podczas wszystkich manewrów.
W pierwszym wyścigu po dobrym starcie i doskonałej pracy naszego taktyka górny znak okrążyliśmy na 3 miejscu, Podczas wykonywania zwrotu przez rufę, za szybko poluzowany szot genakera zrobił w nim małą dziurę, która niestety spowodowała, że żagiel ten eksplodował. Mało doświadczeni żeglarze rosyjscy nie byli w stanie szybko opanować sytuacji i na postawienie nowego zabrakło już czasu. Metę przekroczyliśmy na 8 miejscu.

Photo copyright: Borlenghi Studio

Więcej na www.medcup.org