Dzisiaj rozpoczynają się pierwsze regaty w klasie TP 52, wchodzące w cykl 5  imprez Audi MedCup Circuit.  W tym sezonie rywalizować będzie ze sobą 11 teamów, a większość z nich to zespoły mające na celu start w 34 Pucharze Ameryki. Z całą pewnością można stwierdzić, że faworytem jest Emirates Team New Zealand  ale bardzo trudno jest określić, kto będzie żaglował na końcu. Rywalizacja będzie na pewno bardzo zacięta a o końcowym wyniku będzie decydowała równa żegluga w czołówce bez większych wpadek, których trudno będzie uniknąć. Do klasyfikacji końcowej regat i sezonu zalicza się bowiem każdy wyścig, nie ma tzw. "odrzutek".   Moja załoga składa się z 8 żeglarzy rosyjskich, Włocha  pełniącego funkcję nawigatora i dwóch Nowezelanczyków. Rod Dawson jest taktykiem a Chris Main doskonałym trymerem grota. Na początku kwietnia trenowaliśmy przez tydzień w Walencji, pracując przede wszystkim nad optymalizacją pracy załogi i poprawą komunikacji, która nadal jest dużym problemem.

Photo: www.medcup.org

    Od niedzieli wszystkie teamy trenują w Cascais na północ od Lizbony. Bardzo dokładnie sprecyzowane przepisy, pozwalają m.in. tylko na 2 dni treningowe na akwenie regat przed ich rozpoczęciem.  Wczorajszy oficjalny próbny wyścig pokazał doskonale jak ciasno będzie na trasie, a szczególnie podczas startu, który w flocie 11 jachtów będzie jednym z ważniejszych elementów każdego wyścigu.  
Nie ukrywam, że dla mnie będą to bardzo trudne regaty. W krótkim czasie muszę dokładnie poznać specyfikę jachtu a szczególnie jego zachowania w bardzo małej odległości od innych jachtów. W ostatnich latach żeglowałem na maszynach regatowych posiadających ruchomą końcówkę kilu tzw. trimtab, zmniejszający dryfowanie jachtu.  Bez niego TP 52 zachowuje się odmiennie, szczególnie podczas rozpędzania, zwrotów i trzymania odpowiedniego dystansu do jachtu zawietrznego. 

Dzisiaj planowane jest rozegranie 3 wyścigów, sporo jak na pierwszy dzień. Zapraszam do śledzenia rywalizacji na stronie: www.medcup.org

W miarę możliwości czasowych będę pisał krótkie relacje z każdego dnia regat, najprawdopodobniej następnego ranka, ponieważ wyścigi będą się kończyć ok. 18-19.



Pozdrawiam z Cascais,

Karol Jabłoński

Za 4 tygodnie rozpoczyna się kolejny cykl regat Audi MedCup Curcuit, rozgrywany na jachtach klasy TP 52. W tym sezonie zaplanowanych jest 5 imprez i weźmie w nich udział 11 zespołów, których jednym z ważniejszych celów jest optymalne przygotowanie do startu w Pucharze Ameryki.

1. Portugal Trophy, Cascais
Cascais (Portugal), May 11-16

2. Marseille Trophy
Marseille (France), June 15-20

3. Conde de Godó City of Barcelona Trophy
Barcelona (Spain), July 20-25

4. Caja Mediterráneo Region of Murcia Trophy
Cartagena (Spain), August 24-29

5. Region of Sardinia Trophy
Cagliari (Italy), September 20-25

OFICJALNA STRONA REGAT: http://www.medcup.org

Obecnie trenuję w Walencji z rosyjskim teamem Synergy. 12 osobowa załoga składa się z ośmiu żeglarzy rosyjskich, dwóch z Nowej Zelandii i jednego z Włoch i Polski. Mimo tego, że nadal mamy do pokonania barierę językową, w ciągu kilku ciężko przepracowanych  dni zrobiliśmy bardzo duże postępy. Naszym sparing partnerem jest włoski team Luna Rosa, który w tym sezonie dołączył do tej bardzo zaawansowanej technologicznie klasy.
Dużo czasu poświęciliśmy na testowanie nowych żagli i różnych sposobów ich trymowania, ale naszym priorytetem jest trenowanie manewrów.
Ja szczególnie koncentruję się na poznaniu specyfiki jachtu, minęło sporo lat od momentu kiedy sterowałem jacht z rumplem i potrzebuję  więcej godzin na wodzie by czuć perfekcyjnie jacht. Dlatego każda godzina przepływana jest bardzo ważna. Inne teamy trenują też bardzo intensywnie i rywalizacja zapowiada się bardzo interesująco.

Pozdrowienia z Walencji,

Karol Jabłoński

Dla teamu Synergy udział w regatach LVT już się zakończył. W walce o wejście do ćwierćfinału żeglowaliśmy ponownie z TNZ, z którym dzień wcześniej  rozegraliśmy ostatni wyścig roundy round robin. Niestety ponownie, po wygranym starcie i sporej przewadze, w połowie pierwszej halsówki przy bardzo zmiennym wietrze, zaprzepaściliśmy szansę na zwycięstwo. Wdaliśmy się za mocno w bezpośrednią walkę, zamiast pożeglować swoje, czyli wykorzystać optymalnie zmiany w kierunku wiatru, które dochodziły do 40 stopni.

Photo copyright: LouisVuittonTrophy.com

  Wczorajszy wyścig rozegraliśmy przy bardzo silnym wietrze, co znacznie faworyzowało team Kiwi, żeglujący ze sobą od wielu lat i znający doskonale te jachty. Dla nas był to mecz ostatniej szansy i przystąpiliśmy do niego bardzo zmotywowani. Mimo tego, że Dean Barker startował z prawej strony, co mu dawało sporą możliwość kontroli fazy przedstartowej, na 1.30 przed sygnałem startu wykonałem spektakularny manewr zamiany stron, który pozwolił nam wystartować na pełnej szybkości po nawietrznej stronie rywala i pożeglowanie w korzystną prawą stronę trasy. (Po wyścigu usłyszałem od wielu, że trzeba mieć “duże jaja”, żeby zrobić coś takiego przy 25 węzłach wiatru). Górny znak okrążyliśmy z przewagą 7 sekund i wszystko teraz zależało od szybkości postawienia genakera.
Niestety, mieliśmy spore problemy. Koniec bomu genakera, który zamontowany jest na szynie na maszcie poleciał do góry co spowodowało, że drugi koniec prawie wylądował w wodzie... Po opanowaniu tej sytuacji i odpaleniu genakera, nasz rywal był już po zawietrznej i teraz musieliśmy czekać, aż zrobi on zwrot przez rufę, aby razem z nim pożeglować w stronę dolnych znaków. W międzyczasie okazało, że nasz nawietrzny szot genakera jest pod dziobem i musieliśmy poczekać około minuty z wykonaniem zwrotu. Te problemy kosztowały nas utratę szansy na zwycięstwo i prawo walki o półfinał. Dalszą część wyścigu żeglowaliśmy bardzo dobrze i linię mety przekroczyliśmy tylko ok. 15 sekund za TNZ.  To był nasz zdecydowanie najlepszy pojedynek, ale szkoda, że ostatni...

   Rezultat osiągnięty tutaj jest adekwatny do naszych “przygotowań” i nie jest dla mnie oraz większości załogi żadnym zaskoczeniem. Wiedzieliśmy doskonale, że przed tymi regatami musimy trenować i wzmocnić skład kilkoma silnymi grinderami. Niestety wszystkie te propozycje zostały skreślone przez rosyjskich właścicieli zespołu i mam tylko nadzieję, że wyciągnęli odpowiednie wnioski z tej porażki. Do rywalizacji z najlepszymi załogami świata, które mają na celu start w Pucharze Ameryki, trzeba być odpowiednio przygotowanym i nie ma tu drogi na skróty.
Mieliśmy realne możliwości wygrania kilku wyścigów, które prowadziliśmy po dobrych startach. Po prostu zabrakło  opływania...

W półfinale TNZ zmierzy się z włoską Azzurrą, a w drugiej parze szwedzki Artemis będzie walczył z Mascalzone Lattino.

Azzurra w ćwierćfinale pokonała niemiecko - francuski zespół All for One 1:0 a Artemis wygrał  z faworytem tych regat Teamem Origin z Wielkiej Brytanii.

Rywalizacja zakończy się w niedzielę a dyskusja na temat formatu tych regat będzie trwała jeszcze długo.

Photo copyright: LouisVuittonTrophy.com