Wczoraj i dzisiaj rozegraliśmy dwa kolejne wyścigi, które niestety przegraliśmy. Z teamem Mascalzone Latino prowadziliśmy na pierwszej halsówce, ale przy bardzo kręcącym wietrze straciliśmy prowadzenie. Była to bolesna porażka, bo załoga wzmocniona doświadczonym, bardzo silnym grinderem z Nowej Zelandii pracowała bardzo dobrze. Dzisiejszy wyścig z Teamem Origin był ciasny na pierwszej halsówce. Założenie strategiczne, czyli start z boi zrealizowałem w 100% ale niestety oczekiwana zmiana wiatru z lewej strony nie przyszła i nasz rywal, którego “wysłaliśmy” w prawą stronę trasy  na pierwszym crossie miał małą przewagę, którą regularnie powiększał.

Obydwa te wyścigi i kilka poprzednich pokazały wyraźnie, że brak stratega i doświadczonego nawigatora w panujących tutaj skomplikowanych warunkach wietrznych, mają duży wpływ na przepływ informacji i trafność podejmowania decyzji taktycznych. Jachty teamu New Zealand, na których tu się ścigamy, są bardzo specyficzne. Ja jestem w 100% skoncentrowany na optymalnie szybkim prowadzeniu jachtu, co wymaga ciągłej komunikacji z trymerami. Nie mam praktycznie możliwości, abym mógł pomóc mojemu taktykowi w podejmowaniu decyzji, co byłem w stanie robić na regatach w Nicei. Wynik jest odpowiedni do tego co robimy na wodzie, a to z kolei jest wynikiem absolutnego braku treningu przed tymi regatami. Wiemy, że możemy żeglować dużo lepiej i mam nadzieję, że jutro w końcu wszystkie elementy  zagrają i pożeglujemy dobry wyścig. Co prawda ma wiać 20 - 25 węzłów, ale już czas najwyższy przełamać tę serię porażek.

Ta zła passa ma też dobre strony. Właściciele zespołu Synergy zobaczyli, że bez treningu nie ma co marzyć o dobrym wyniku i mam nadzieję, że do następnych regat będziemy lepiej przygotowani.  Żeglarstwo, które  uprawiamy to sport na najwyższym światowym poziomie. Rywalizujemy z teamami o dużo większych budżetach, większym stażu i doświadczeniu. Aby być w stanie nawiązać równorzędną walkę z nimi, nadrobić dystans, musimy trenować dużo więcej i intensywniej. A to związane jest nie tylko  z dużymi kosztami, a przede wszystkim z czasem potrzebnym na wyszkolenie niedoświadczonych żeglarzy rosyjskich.

Pozdrowienia,

Karol Jabłoński

Photo copyright: LouisVuittonTrophy.com

Silny wiatr nie jest naszym sprzymierzeńcem w tych regatach, brak treningów bardzo odbija się na technice żeglowania naszego zespołu. Co prawda z dnia na dzień jest coraz lepiej, ale to mały powód do zadowolenia, bo rywale są bardzo dobrze przygotowani do tych regat.

Dzisiaj żeglowaliśmy z teamem Artemis, którego skipperem jest Paul Cayard a sternikiem Terry Hutchinson i cała załoga naszpikowana jest doświadczonymi żeglarzami. Wyścig odbył się przy silnym wietrze 22-25 węzłów i dla nas był to praktycznie pierwszy dzień w takich warunkach. Mimo tego, że przed wyścigiem omówiliśmy dokładnie w jaki sposób będziemy wykonywać poszczególne manewry, wiedziałem doskonale, że na wodzie będzie bardzo ciężko, bo przecież nie ma cudów i wszystkie manewry trzeba przećwiczyć setki razy.
Do tego nasz czołowy grinder Federico, nabawił się niestrawności żołądka i teraz leży w łóżku, a dokładniej mówiąc więcej czasu spędza w toalecie...   
W fazie przedstartowej, wpływając z lewej strony nie mieliśmy zbyt dużego pola manewru. Terry jako jacht prawohalsowy miał dużą kontrolę, a ja próbowałem wymknąć się z opresji wykonując sporo manewrów i zwrotów. Podczas jednego zwrotu przez rufę, sędziowie uznali, ze wykonałem go zbyt blisko, za co dostaliśmy penalty. Sam start był dobry, mieliśmy dużą szybkość i wykonaliśmy jako pierwsi zwrot na lewy hals, co było naszym planem. Niestety po kilku zwrotach przez sztag nasz rywal objął prowadzenie. Na 1. kursie z wiatrem zbliżyliśmy się dosłownie na kilka metrów i okrążyliśmy ten sam znak robiąc natychmiastowy zwrot przez sztag. Cały manewr był perfekcyjnie wykonany, do momentu zwrotu, po którym nasz rosyjski kolega nie wybrał bagsztagu. Jacht stracił dużo szybkości i doskonałą pozycję do ataku. Małe błędy, które ciągle popełniamy są skrupulatnie wykorzystywane przez naszych rywali. Mam nadzieję, że z czasem będzie ich coraz mniej.
 W tych silnowiatrowych warunkach 17 osobowa załoga musi pracować perfekcyjnie jak najlepszy szwajcarski zegarek, ale żeby dojść do tej perfekcji żeglarze muszą spędzić setki godzin na ciężkim treningu. Team Origin z Benem Ainslie za sterem prowadząc wyścig z Teamem New Zealand nie okrążył dziś dolnego znaku, bo załoga miała problemy z postawieniem genuy i zrzuceniem genakera. Ta sytuacja doskonale odzwierciedla  jak skomplikowane jest żeglowanie na tych jachtach i nawet doświadczone załogi mogą mieć poważne problemy z wykonaniem pozornie prostych manewrów.

Na jutro zapowiadany jest bardzo silny wiatr 25 – 30 węzłów i bardzo możliwe, że organizatorzy regat zdecydują o przesunięciu wyścigów na niedzielę.
Pozdrawiam,
Karol Jabłoński

Photo copyright: LouisVuittonTrophy.com

Dzisiaj naszym przeciwnikiem był włoski zespół Azzurra, który wygrał jesienne regaty w Nicei. Wyścig ten rozegraliśmy w wymarzonych wprost warunkach pogodowych, słońce, wiatr 14-16 węzłów, krótka i wąska trasa, zmuszająca automatycznie załogi do wykonywania wielu zwrotów.
Fazę przedstartową pożeglowaliśmy dobrze i można z całą pewnością powiedzieć, że po sygnale startu i przed pierwszym crossem mieliśmy bardzo dobrą sytuację robiąc tzw. mocny lee bow (podkładkę) żeglującemu prawym halsem jachtowi włoskiemu. Chcieliśmy w ten sposób zmusić go do wypłynięcia powyżej tzw. lay line. Niestety w tych warunkach siła mięśni i dobre zgranie ma bardzo duży wpływ na szybkość wykonywania zwrotów. Było wyraźnie widać, że nasze żagle nie są wybierane tak szybko jak u naszego rywala, a genoa po każdym zwrocie jest bardziej wyluzowana. Te małe różnice w technice i sile spowodowały, że po wykonaniu ok. 10 zwrotów straciliśmy komfortową sytuację i okrążyliśmy górny znak ok. 10 sekund za rywalem. Na tej krótkiej, wąskiej i sprinterskiej trasie praktycznie nie ma miejsca na wyprzedzenie, można jedynie starać się sprowokować do zrobienia błędu. Silny prąd faworyzuje jedną stronę trasy i każde pożeglowanie w inną stronę owocuje jeszcze większą stratą.
Włosi są doskonale zgranym teamem i mimo tego, że staraliśmy się ich “zachęcić” do walki na zwroty, oni pożeglowali swoje i nie otworzyli nam furtki do odrobienia strat. Wygrali wyścig z przewagą 40 sekund, co w dzisiejszym dniu było najmniejszą deltą.
 
Niestety potwierdza się ten scenariusz, który już wcześniej przepowiadaliśmy. W tych silnych warunkach wietrznych brakuje nam przede wszystkim siły i opływania. W przeciwieństwie do regat o Puchar Ameryki nie ma tu limitu wagi załogi i większość teamów ma w swoim składzie potężnych grinderów. Mam nadzieję, że sponsorzy i właściciele rosyjskiego zespołu też to zauważą i na majowe regaty dostaniemy zielone światło na zaangażowanie kilku olbrzymów.
Jutro ma powiać ok. 30 węzłów i będzie to nowe doświadczenie dla teamu Synergy.
pozdrowienia,
Karol Jabłoński