Dean Barker czy James Spithill?
Ju¿ zaledwie dwa dni dziel± nas od pierwszego fina³owego pojedynku Louis Vuitton Cup. W pi±tek na starcie najbardziej presti¿owych regat ¶wiata stanie dwóch finalistów: nowozelandzki syndykat Emirates Team NZ i w³oski Luna Rossa Challenge. Komu uda siê zwyciê¿yæ LVC i stan±æ dziób w dziób z Obroñc± Pucharu szwajcarskim Alinghi? Tego nie wiemy. Wiemy natomiast, ¿e stoj±cy za sterami Emirates Team NZ Dean Barker oraz sternik Luna Rossy Australijczyk James Spithill prowadz± intensywne przygotowania do tych kluczowych pojedynków LVC. Poznajmy bli¿ej sylwetki dwóch sterników syndykatów-pretendentów do tytu³u Challengera.

Dean Barker – 34 letni Nowozelandczyk maj±cy na swoim koncie trzykrotny udzia³ w Pucharze Ameryki. Zafascynowany ¿eglarstwem od 10 roku ¿ycia, gdy pierwsze kroki stawia³ na Optimi¶cie na jeziorze Pupuke. W 1995 Dean, jako pe³en entuzjazmu 22 latek, by³ tymczasowym cz³onkiem za³ogi Team New Zealand. W 2000 roku by³ sternikiem na treningowej ³odzi NZL 57, gdzie po ciê¿kiej, ale owocnej pracy zas³u¿y³ sobie na przejêcie steru na NZL 60 podczas pi±tego, fina³owego pojedynku Pucharu Ameryki. Russel Coutts ju¿ wtedy dostrzeg³ w Deanie talent match racingowy i oddaj±c mu ster na ostatni wy¶cig, który Barker wygra³, wskaza³ mu drogê, któr± aktualnie sternik Emirates TNZ kroczy. Pierwsze zwyciêstwo Deana w wy¶cigu fina³owym w 2000 roku nie zapocz±tkowa³o jednak fali oczekiwanych sukcesów. Podczas kampanii w 2003 roku Russel Coutts obj±³ stery szwajcarskiego syndykatu Alinghi co pozwoli³o awansowaæ Barkera na pierwszego sternika NZL 82. Po intensywnych pojedynkach LVC za³odze Couttsa uda³o siê pokonaæ w fina³ach Amerykanów, uzyskaæ tytu³ Challengera i zmierzyæ siê z teamem New Zealand w walce o Puchar Ameryki. Tu zakoñczy³o siê pasmo zwyciêstw Deana Barkera. Przegrana z Alighi 5:0 w Pucharze Ameryki w 2003 roku by³a olbrzymi± katastrof±. Przytopiona ³ódka, z³amany maszt. Wszystko to z³o¿y³o siê na kiepski koniec NZL 82. Alighi rozdawa³o karty jak chcia³o, a Barker nie by³ w stanie nale¿ycie wykorzystaæ znajomo¶ci zagrywek taktycznych Couttsa, którym mia³ okazje przygl±daæ siê podczas ostatniej kampanii. Tak bolesna przegrana mocno da³a siê Deanowi we znaki. Wiele osób znaj±cych Barkera uwa¿a³o wrêcz, ¿e wycofa siê na jaki¶ czas z ¿eglarstwa i da sobie na luz. Tak siê jednak nie sta³o. Jak mówi sam Barker: „ Cz³owiek uczy siê du¿o bardziej z kiepskiej przegranej ni¿ z dobrego zwyciêstwa. Dosta³em w ¿yciu dwie prawdziwe lekcje, ka¿d± inn±, ale wyci±gn±³em z nich takie same wnioski”.
Podczas LVC w Walencji Emirates Team NZ z Barkerem za sterem pokona³ w pó³fina³ach hiszpañsk± za³ogê Desafio Espanol dowodzon± przez Karola Jab³oñskiego 5:2. Wielki sukces Hiszpanów, a dla Kiwi zaledwie przedsmak trudnych pojedynków jakie bêd± musieli odbyæ z Luna Ross±.

James Spithill – 27 letni Australijczyk startuj±cy w Pucharze Ameryki po raz trzeci. W 2000 roku by³ sternikiem na jachcie Young Australia, który ukoñczy³ LVC na 10 miejscu, a w roku 2003 obj±³ stery amerykañskiego syndykatu One World za namow± Petera Gilmour. Argumenty W³ochów proponuj±ce m³odemu Spithillowi objêcie steru na Luna Rossie podczas LVC 2007 wyda³y siê Jamesowi przekonuj±ce. W 2005 roku, aby poszerzyæ swoje ¿eglarskie horyzonty Spithill wystartowa³ w regatach floty i zosta³ Mistrzem ¦wiata na Melgesie 24. W tym samym roku wywalczy³ tak¿e z³oty medal Mistrzostw ¦wiata w Match Racingu. W regatach meczowych Sptihilla charakteryzuje niezwyk³a agresywno¶æ podczas walki przedstartowej czego przyk³adem jest wygranie wszystkich po³fina³owych startów ze sternikiem BMW Oracle. Bêdzie to nie lada orzech do zgryzienia dla Kiwi, którzy uprawiaj± bardziej „akademicki” match racing. W pó³fina³ach w Walencji Spithill pokona³ BMW Oracle 5:1 wysy³aj±c tym samym Deanowi Barkerowi wyra¼ny sygna³ pe³nej gotowo¶ci do stoczenia fina³owych bojów.
James Sptihill dotychczasowe sukcesy upatruje w znakomitej pracy zespo³owej. Jak sam mówi: „Czujê siê pewnie, gdy¿ mam zaufanie do ch³opaków z teamu”.
By³y sternik Pucharu Ameryki Paul Cayard w ten sposób t³umaczy olbrzymi± rolê pracy zespo³owej podczas tak powa¿nych regat jakimi s± LVC i Puchar Ameryki: “Kiedy przegrywamy, przegrywamy wszyscy, a kiedy wygrywamy, wygrywamy wszyscy. Ka¿dy team przegra tutaj wy¶cig, który my¶la³, ¿e wygra. Pytanie jednak brzmi czy po przegranym meczu straci równie¿ wiarê w sukces i dotychczasow± solidarno¶æ czy te¿ zjednoczy siê jeszcze mocniej, aby w nastêpnym wy¶cigu daæ z siebie 110% swoich mo¿liwo¶ci.”

Ju¿ jutro o 11:00 dowiemy siê co na temat przygotowañ do fina³owych staræ maj± do powiedzenia taktyk Emirates Team NZ Terry Hutchinson i skipper Luna Rossy Francesco De Angelis.
Zawodnicy nie trac± bowiem czasu i dzisiaj przy wietrze od 10 do 14 wêz³ów dwa jachty w³oskie jak i Emirates Team NZ i Alinghi wyp³ynê³y na trening. W³osi postanowili trenowaæ w samotno¶ci natomiast Kiwi zaserwowali sobie dwa niepe³ne pojedynki z Alinghi, za którego sterami sta³ Ed Baird. W pierwszym wy¶cigu na górny znak jako pierwsi wchodzili Szwajcarzy z 20 sekundow± przewag±, a w drugim 10 sekundow± przewagê uda³o siê uzyskaæ Nowozelandczykom. S± to jednak zaledwie treningi, a na prawdziwe emocje przyjdzie nam czekaæ ju¿ w pi±tek kiedy Emirates Team NZ i Luna Rossa rozpoczn± bój o tytu³ Challengera Pucharu Ameryki.

Pozdrawiam,
Zosia Truchanowicz